હું કોણ.. (ચક્રાકાર ખંડકાવ્ય)


ખંડ-1
સરતો સમયમાં
ઘડાતાં વ્યક્તિત્વને
તપાસ કરતાં થયું કે ...
હું કોણ..?
સમ્મુખ પડેલાં
દર્પણમાં ઝીલાયેલાં
સ્વબિંબને
નિરખતા થયું કે..
આ હું...?
પણ
શું દર્પણમાં ઝીલાયેલાં
સ્વબિંબને
હું કહી શકાય..?
અતીતમાં અંકિત
મારા જ
પ્રતિબિંબને નિરખતાં
થયું કે...
હું એક સ્ફટિક.
હિમાલયનો Ice piece
પીગળતું પ્રવાહી,
શીતલ જલ,
અને...
એમાં લાગી આગ,
જે હતો,
Ice piece,
તે જ બન્યો
અગન જ્વાળા !
જે હતું
શીતલ જલ,
તે જ બન્યું
લાવા !
Latest microscope
મંગાવી
તપાસ કરતાં જણાયું કે...
ચિનગારી તો શું,
તેના અવશેષો
પણ
નહોતા..!
મૂકેલાં thermometerને
ડૉક્ટરે તપાસી કહ્યું કે,
‘This is a normal temperature’,
‘98.46 ડિગ્રી ફેનરહીટ’,
અને લીધેલાં
X-rayનું
રિઝલ્ટ
એનું એ જ…!
તો...શું આ microscope, thermometer, thermometer, x-ray ખોટાં..?
કે પછી
અને
મને
અંતે
Lab માં
Admit કરવામાં આવ્યો.
અનેક
Experiment
અને
Latest surgery
પછી
તેઓએ પણ
કહ્યું :
‘You are all right.
Now,
You can go.


ખંડ-2


અને
હું labની બહાર આવ્યો
ને
દીપ્ત દામિની દમકી
ઘન ગર્જ્યાં નહીં
ઉષ્ણબિંદું વરસ્યાં
લાવામાં
જઈ ટપક્યાં
અને
હું થઈ ગયો
એનો

જ,
સ્ફટિક,!!!
હિમાલયનો ice piece,
પીગળતું પ્રવાહી,
શીતલ જલ.
કાચીંડાની જેમ
બદલતાં
રંગને
જોઈને સહુએ,
મને પૂછ્યુઃ
‘આવું કેમ..?
મેં કહ્યુઃ
‘કશું જ નહીં, આ તો
સરતાં સમયમાં
ઘડાતાં
વ્યક્તિત્વનો
બદલાતો આકાર...’
અને
હું
મારી આસપાસ
ગૂંથાયેલાં
કરોશિયાંનાં જાળાઓને
સાફ
કરી
શોધી રહ્યો કે...
હું કોણ ?

પ્રવીણ બી. રાઠોડ
અમદાવાદ

Home    ||   Editorial Board    ||    Archive   ||  Submission Guide   ||   Feedback   ||  Contact us   ||  Author Index